6 کلید طلایی برای رهایی کودکان از اضطراب

سواد زندگی؛ تربیت فرزندان- مریم طرزی– اضطراب در کودکان، به ویژه در سنین رشد، معمولاً نشانگر احساس ناتوانی یا نگرانی است که ممکن است در ظاهر کوچک یا موقت باشد، اما اگر به درستی مدیریت نشود، می‌تواند بر یادگیری، روابط اجتماعی و سلامت روانی آن‌ها تاثیر منفی بگذارد.
والدین و اطرافیان نقش موثری در ایجاد محیطی امن و آرام دارند؛ محیطی که در آن کودک احساس کند حمایت می‌شود، قابل فهم است و فرصت ابراز احساسات دارد.
در ادامه، به بررسی شش راهکار عملی و علمی می‌پردازیم که می‌تواند کمک کننده باشد و راهکارهای ملموسی را برای مواجهه با اضطراب کودکان ارائه می‌دهد.

6 نکته برای والدین: کمک به فرزندتان در مقابله با اضطراب

طبیعی است که کودکان به دلیل فشارهای بزرگ شدن، زندگی مدرسه و امتحانات احساس استرس کنند، اما کارهایی وجود دارد که والدین می‌توانند برای کمک به آنها انجام دهند.

راشل جورج (Rachel George) یک مشاور مدرسه در مدرسه بین‌المللی یوچونگ بیجینگ است. او تجربه و تخصص در زمینه کمک به کودکان و نوجوانان در مواجهه با استرس و اضطراب دارد. نظرات و راهکارهای او برای والدین اهمیت زیادی دارد زیرا او در محیط‌های آموزشی چندملیتی و بین‌المللی کار می‌کند و با چالش‌های خاص کودکان در مدارس  آشناست.

چگونه اضطراب را تشخیص دهیم

نشانه‌ها همیشه آشکار نیستند و اضطراب در افراد مختلف متفاوت ظاهر می‌شود. برخی از نشانه‌های رایج شامل گریه، ناله، قشقرق، گوشه‌گیری، جویدن ناخن، سوزن سوزن شدن عصبی، خراشیدن یا انقباض عضلات، از دست دادن اشتها یا بی‌خوابی است. اگر هر یک از این رفتارها به طور ناگهانی و غیرمنتظره ظاهر شود، می‌تواند نشانه اضطراب باشد.

به آنها بگویید که تنها نیستند

کمک به رفع اضطراب در بچه‌ها: احساس تنهایی و اهمیت حمایت عاطفی

استرس و اضطراب از جمله تجربیات مشترک انسانی‌اند که از دوران کودکی آغاز و تا بزرگ‌سالی ادامه می‌یابند.

این احساسات می‌توانند در اشکال مختلفی بروز کنند؛ برخی از آنها ممکن است موقتی و ناشی از رویدادهای خاصی در زندگی باشند، در حالی که برخی دیگر می‌توانند ماه‌ها یا حتی سال‌ها به طول بینجامند.

به‌ویژه در دوران کودکی، جایی که فرزندان در حال شکل‌گیری هویت و مهارت‌های اجتماعی خود هستند، مواجهه با استرس و اضطراب می‌تواند تأثیرات عمیقی بر رشد عاطفی و روانی آنها داشته باشد.

۱. درک احساسات و همدلی

یک از نخستین گام‌ها در کمک به کودکان برای رفع اضطراب، بیان همدلی و درک احساسات آنان است.

به بچه‌ها بگویید که احساسات استرس و اضطراب جزء جدایی‌ناپذیر از تجربیات هر انسانی است و این احساسات تنها محدود به آنها نیستند.

با این کار، والدین می‌توانند به فرزندان خود این پیام را برسانند که احساسات آنها طبیعی و قابل درک است و در واقع، بسیار از افراد دیگر نیز در مراحل مختلف زندگیشان با احساسات مشابه دست و پنجه نرم می‌کنند.

۲. اهمیت ارتباطات عاطفی

برقراری ارتباط عاطفی و ابراز محبت از جانب والدین و بزرگ‌ترها برای کودکان حیاتی است. این ارتباط می‌تواند فضای امنی برای ابراز احساسات کودکان فراهم کند.

والدین باید به بچه‌ها اطمینان دهند که هر زمان که نیاز داشته باشند، می‌توانند با آنها در مورد احساسات خود صحبت کنند. این کار به کودکان کمک می‌کند تا احساس کنند تحت حمایت هستند و به تنهایی نمی‌جنگند.

۳. ایجاد محیطی حمایتی و امن

تقویت یک محیط حمایتی در خانه می‌تواند به کودکانی که دچار اضطراب هستند کمک کند تا به راحتی احساسات خود را بیان کنند.

این محیط باید شامل گوش دادن به کودکان بدون قضاوت، ارائه تشویق و تایید احساسات آنها و ایجاد فضایی پر از عشق و پذیرش باشد.

والدین باید به فرزندان خود یادآوری کنند که می‌توانند احساسات خود را بدون ترس از رد یا ناامیدی بیان کنند.

۴. آموزش مهارت‌های مدیریت استرس

آشنایی کودکان با مهارت‌های مدیریت استرس می‌تواند به آنها کمک کند تا با موقعیت‌های استرس‌زا بهتر مقابله کنند.

این مهارت‌ها ممکن است شامل تکنیک‌های تنفسی عمیق، مدیتیشن، و فعالیت‌های فیزیکی، مانند ورزش و بازی، باشد.

والدین می‌توانند این تکنیک‌ها را به عنوان فعالیت‌هایی خانوادگی معرفی کنند تا کودکان احساس کنند که در این فرآیند تنها نیستند و حتی از شرکت در این فعالیت‌ها لذت می‌برند.

۵. جستجوی کمک حرفه‌ای

در برخی موارد، اگر احساسات اضطراب کودکان به طور مداوم و شدید ادامه پیدا کند، مشاوره با متخصصین روانشناسی می‌تواند مفید باشد.

این متخصصان می‌توانند به کودکان کمک کنند تا با تکنیک‌ها و روش‌های مؤثر، احساسات خود را مدیریت کنند و مهارت‌هایی برای مقابله با اضطراب‌ها ایجاد نمایند.

پیاده‌روی کنید

پیاده‌روی و صحبت کردن راهی مفید برای مدیریت فوران احساسات یا استرس‌هایی است که می‌تواند کودکان و نوجوانان را تحت الشعاع قرار دهد.

فرزندتان را تشویق کنید که با شما کمی پیاده‌روی کند و در مورد چیز دیگری صحبت کند. بگذارید ذهنش به یک زمان یا مکان شادتر برود و با هم یک خاطره شاد را به یاد بیاورند.

تا زمانی که آرام نشده‌اند، در مورد استرس صحبت نکنید. این نوع فعالیت همچنین به ایجاد اعتماد بین والدین و فرزندان کمک زیادی می‌کند.

یک جعبه نگرانی ایجاد کنید

گاهی اوقات کودکان در ابراز احساسات خود به صورت رو در رو مردد هستند.
در کارگاه من، من با والدین “جعبه‌های نگرانی” ایجاد خواهم کرد. یک جعبه نگرانی در خانه خود نصب کنید و از خانواده‌تان بخواهید چیزهایی را که باعث اضطراب آنها می‌شود، در آن قرار دهند.

شما همچنین می‌توانید این کار را به عنوان والدین انجام دهید. این فرآیند (الف) به فرزندتان کمک می‌کند تا استرس خود را شناسایی کند و (ب) به شما در مورد آن بحث کند.

برای استراحت وقت بگذارید

پس از یک روز شلوغ در مدرسه، کودکان به زمانی برای استراحت و آرامش نیاز دارند.
آنها به زمانی برای بازی، گذراندن وقت با دوستان، گوش دادن به موسیقی و تماشای تلویزیون نیاز دارند.
زمانی که صرف هیچ کاری نمی‌شود برای رشد شخصی و سلامت روان آنها ضروری است. من درک می‌کنم که چرا والدین می‌خواهند فرزندانشان در بسیاری از فعالیت‌های فوق برنامه شرکت کنند، اما مطمئن شوید که آنها زمانی برای استراحت نیز دارند.

این واقعاً به آنها کمک می‌کند تا با فشارهای مدرسه کنار بیایند.

صحبت کنید، صحبت کنید، صحبت کنید!

به طور کلی، هر چه والدین و فرزندان بیشتر با یکدیگر صحبت کنند، بهتر می‌توانند با فشارهای زندگی کنار بیایند. در مورد احساسات خود رک باشید.
به عنوان یک خانواده، بحث‌های صادقانه‌ای داشته باشید. به فرزندتان نشان دهید که اشکالی ندارد گاهی اوقات احساس ناراحتی کند.
برای گوش دادن آنجا باشید.

کانال تلگرامی سواد زندگی: savadzendegi@